X
تبلیغات
رایتل
شکسته بال

 

  

 

    بر ثانیه هایم که می نگرم   

پر اضطرابند 

و 

مملو از دلهره 

چقدر 

خون دل خوردن بر این لحظه ها 

چقدر منتظر ماندن بر این باورها 

هیچ نمی ماند 

جز سایه ی پریشانی 

 

  

 

 

 

 

 

نوشته شده در دوشنبه 24 آبان 1389ساعت 23:34 توسط شکسته بال نظرات (14)|

 

 

  

متولد شده ام در دنیای بی بهار 

و در میان دستانی سنگی 

قامتم را باهیاهویی برافراشتم 

که مرا به خفقان می کشید. 

به نابودی ونیستی 

تاروپودم را در منجلابی بافتند که 

خوف و وحشت بیداد می کرد 

تشویش . تنها آهنگ زندگی ام 

و غربت. تنها رنگ آشیانه ام 

سر در گریبان 

و در پی سرابی روانه ام 

به سایبانی می اندیشم 

که شاید باشد! 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

 

 

۲۹ اسفند روز تلخ آغاز 

 

 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  

 

 

 

 

نوشته شده در یکشنبه 1 فروردین 1389ساعت 14:17 توسط شکسته بال نظرات (14)|

نوشته شده در چهارشنبه 19 اسفند 1388ساعت 15:43 توسط شکسته بال نظرات (1)|

 

تو که روزی زنده کردی  

 

تن این خراب بیمار 

 

دل بده به خاطراتش 

 

تا نشه فدای تکرار   

  

 

 

 یه وقتایی یه روزایی یه جاهایی یه آدمایی یه اتفاقایی 

یهو مسیر زندگی ات رو عوض می کنند بدون اینکه اون لحظه  

 بدونی  

که چه    

چیز ممکنه تغییر کنه. شاید اولش خیلی جذاب به نظر نرسه و برات   

بی اهمییت باشه حتی شاید آخرش هم خوب تموم نشه اما ممکنه  

یه چیزایی برات یادگاری بمونه که تا عمر داری تو زندگی ات تاثیر   

داشته باشه. 

تقسیم کردن لحظات تنهایی با کسایی که می تونن اون رو برات   

شیرین کنند بهترین اتفاقیه که ممکنه واسه یکی بیفته  

و  

امروز چند سال از تقسیم تنهاییم می گذره   

اما   

فقط رویاست که شیرین بخش لحظه هام شده...

 

  

 

  

  

 تو صحبتی که تلخه تموم حرف و واژه اش     غریبه ی دل من کمی به فکر من باش 

 وقتی که ضجه ضجه تو انتظار نشستم        رفیق کهنه ی من مرهم درد من باش

تو زندونی که فردا براش یعنی یه دیروز       بدون تو نشستن یعنی یه چوب حسرت 

بدون تو اسارت تمومه لحظه هامه             بدون که تو نباشی تنو میدم به خلوت

قلبمو تازه کردی با غربت نگاهت                عشق همیشه من  باور این شب تار 

پشت کدوم زمینی دلم هوا تو کرده            مهلت بده به قلبم فاصله ها رو بردار 

عشقو به شب سپردم قلبو به خاک خسته       گریه هام التماسه اینجا برام عذابه  

نذار که سینه من بسته بشه تو قلبت              تو روزنه امیدی نذار بگن سرابه  

 

 

 

          

 

                 فانوس ها منتظر خواهند ماند 

                  اجاق را گرم نگه می دارم 

                 تا در زمستان احساسم 

                 ترانه ساز قلبم باشی

نوشته شده در چهارشنبه 25 آذر 1388ساعت 16:18 توسط شکسته بال نظرات (22)|
  1    2    3    4    5  >>
 فال حافظ - قالب وبلاگ